|
|
Show in normal design
|
Show personalized design!
11 Aug, 20:24
"zullen we uiteten gaan?"in een opwelling sms ik haar. Ik weet dat t kort dag is, en dat ze waarschijnlijk nee zal zeggen maar dan kan ik mezelf nooit verwijten dat ik het niet heb geprobeerd.
"Leuk, ik zie je vrijdag"en mijn hart slaat over.
Vrijdags op het afgesproken tijdstip parkeer ik mijn auto bij een Zweeds warenhuis. Vanaf hier zullen we met de bus de binnenstad in gaan, aangezien parkeren een crime is midden in het hart van het bruisende Groningen. We staan te kletsen bij de halte. Ze laat foto's zien, en door mijn wimperharen spiek ik naar haar.
We wachten 5 minuten, 10 minuten maar wat er ook langs komt het is geen bus.
"Kom maar bij mij in de auto ik rij wel naar het casino dan zetten we de auto daar neer"en ik loods haar naar mijn auto. Met de muziek hard aan vinden we een plekje voor de auto. Hand in hand komen we op onze bestemming aan. We lachen, kletsen en hebben flauwe humor met elkaar. Ik geniet onvoorwaardelijk van haar gezelschap en ik voel dat het wederzijds is.
"Ga je met me mee naar huis?"vraagt ze als de avond ten einde loopt.Ik knik en ik lach.
Nerveus en lacherig stapt ze bij me in de auto. We zullen haar auto ophalen en daarna tequila's drinken bij haar thuis. Het is een avond vol verwachtingen.
Aangekomen bij haar auto, blijkt het terrein rond het warenhuis hermetisch te zijn afgesloten voor indringers. Haar auto staat er wat verloren bij.We rijden drie rondjes maar er is nergens een uitgang meer.
"en nu?"ze kijkt me indringend aan.
"eh, hij staat in elk geval veilig toch?zeg ik maar ze ziet de humor er niet van in.
"Ga je nog met me mee?"het is een vraag.
"k moet morgen werken, ik heb de kinderen, ben moe,moet nog ver rijden "alle foute cliche's die ik voor handen heb, stromen als een waterval uit mijn mond.
"Ik kan je naar de trein brengen"stamel ik.
Ze knikt. Ze haalt haar schouders op.
"prima"en haar stem klinkt koud.
Op het station knuffel ik haar wat onwennig. Nog voor de trein er is ga ik weg, haar alleen achter latend. En terwijl ik naar huis rij, heb ik al spijt. Heel even wil ik omkeren en haar toch nog op halen. Maar ik doe het niet. En waarom niet?ik zou het echt niet weten!
"Leuk, ik zie je vrijdag"en mijn hart slaat over.
Vrijdags op het afgesproken tijdstip parkeer ik mijn auto bij een Zweeds warenhuis. Vanaf hier zullen we met de bus de binnenstad in gaan, aangezien parkeren een crime is midden in het hart van het bruisende Groningen. We staan te kletsen bij de halte. Ze laat foto's zien, en door mijn wimperharen spiek ik naar haar.
We wachten 5 minuten, 10 minuten maar wat er ook langs komt het is geen bus.
"Kom maar bij mij in de auto ik rij wel naar het casino dan zetten we de auto daar neer"en ik loods haar naar mijn auto. Met de muziek hard aan vinden we een plekje voor de auto. Hand in hand komen we op onze bestemming aan. We lachen, kletsen en hebben flauwe humor met elkaar. Ik geniet onvoorwaardelijk van haar gezelschap en ik voel dat het wederzijds is.
"Ga je met me mee naar huis?"vraagt ze als de avond ten einde loopt.Ik knik en ik lach.
Nerveus en lacherig stapt ze bij me in de auto. We zullen haar auto ophalen en daarna tequila's drinken bij haar thuis. Het is een avond vol verwachtingen.
Aangekomen bij haar auto, blijkt het terrein rond het warenhuis hermetisch te zijn afgesloten voor indringers. Haar auto staat er wat verloren bij.We rijden drie rondjes maar er is nergens een uitgang meer.
"en nu?"ze kijkt me indringend aan.
"eh, hij staat in elk geval veilig toch?zeg ik maar ze ziet de humor er niet van in.
"Ga je nog met me mee?"het is een vraag.
"k moet morgen werken, ik heb de kinderen, ben moe,moet nog ver rijden "alle foute cliche's die ik voor handen heb, stromen als een waterval uit mijn mond.
"Ik kan je naar de trein brengen"stamel ik.
Ze knikt. Ze haalt haar schouders op.
"prima"en haar stem klinkt koud.
Op het station knuffel ik haar wat onwennig. Nog voor de trein er is ga ik weg, haar alleen achter latend. En terwijl ik naar huis rij, heb ik al spijt. Heel even wil ik omkeren en haar toch nog op halen. Maar ik doe het niet. En waarom niet?ik zou het echt niet weten!
12 comment(s)
More...
13 Jul, 21:03
Zodra mannen horen dat ik kinderen heb reageren ze op de volgende manieren:
A ik wist niet dat je kinderen had, je ziet er helemaal niet uit als een moeder.
B Leuk, ik hou ook zoveel van kinderen
of
C het was zeker een ongelukje, en zijn ze wel van dezelfde vader?
Nu vraag ik me werkelijk af wat ze met deze antwoorden suggereren.
Ik bedoel hoe ziet een moeder er dan uit?zoals hun eigen moeder?of zoals de vrouw die vlak bij mij woont die altijd-en eeuwig in haar joggingsbroek woont? De enige moeders die ik ken zijn met zulke vrouwen als mij dus vergeef me, mijn vertekende wereldbeeld.
Of antwoord B,ik hou ook van kinderen? what the fuck is dat voor antwoord.Mijn kinderen hebben hun eigen vader dus je hoeft echt geen pappa te spelen. Plus pappa zijn houdt echt wel wat meer in dan 2 keer in de week voetballen op het grasveldje naast mijn huis. Of houdt ie soms op een hele onfrisse manier van kinderen? laat we het hopen van niet!!
Of C? Een ongelukje? waarbij dan voorop wordt gesteld dat ik een of andere KUT ben die onveilig vrijt met mannen, en die dan ook nog zo stom is om het twee keer te laten gebeuren?Nee dank u..
Aan sex met veel mannen doe ik niet, en als ik het doe ben ik heus wel zo verstandig om condooms te gebruiken.
Dus ja ik ben moeder, maar boven alles ben ik wie ik ben, meisje, vrouw en mamma van twee prachtige kinderen, dus hoe erg je je best ook doet, je zult altijd pas op de vierde plaats komen
dus na mezelf, kind 1 en kind 2......!!
ps en de reden waarom ik mezelf op 1 zet is dat ik enekel een goede moeder kan zijn, als ik lekker in mijn vel zit en dus niet omdat mijn kinderen eigenlijk "pas op plek 2 en 3 komen"
pps ik schijn tegen nogal wat zere benen aan te schoppen maar ik heb dit voornamelijk geschreven omdat het echt niet leuk is om altijd maar te horen dat mijn kinderen "ongelukjes zij" en dat terwijl ze het belangrijkste deel van mijn leven vormen.
A ik wist niet dat je kinderen had, je ziet er helemaal niet uit als een moeder.
B Leuk, ik hou ook zoveel van kinderen
of
C het was zeker een ongelukje, en zijn ze wel van dezelfde vader?
Nu vraag ik me werkelijk af wat ze met deze antwoorden suggereren.
Ik bedoel hoe ziet een moeder er dan uit?zoals hun eigen moeder?of zoals de vrouw die vlak bij mij woont die altijd-en eeuwig in haar joggingsbroek woont? De enige moeders die ik ken zijn met zulke vrouwen als mij dus vergeef me, mijn vertekende wereldbeeld.
Of antwoord B,ik hou ook van kinderen? what the fuck is dat voor antwoord.Mijn kinderen hebben hun eigen vader dus je hoeft echt geen pappa te spelen. Plus pappa zijn houdt echt wel wat meer in dan 2 keer in de week voetballen op het grasveldje naast mijn huis. Of houdt ie soms op een hele onfrisse manier van kinderen? laat we het hopen van niet!!
Of C? Een ongelukje? waarbij dan voorop wordt gesteld dat ik een of andere KUT ben die onveilig vrijt met mannen, en die dan ook nog zo stom is om het twee keer te laten gebeuren?Nee dank u..
Aan sex met veel mannen doe ik niet, en als ik het doe ben ik heus wel zo verstandig om condooms te gebruiken.
Dus ja ik ben moeder, maar boven alles ben ik wie ik ben, meisje, vrouw en mamma van twee prachtige kinderen, dus hoe erg je je best ook doet, je zult altijd pas op de vierde plaats komen
dus na mezelf, kind 1 en kind 2......!!
ps en de reden waarom ik mezelf op 1 zet is dat ik enekel een goede moeder kan zijn, als ik lekker in mijn vel zit en dus niet omdat mijn kinderen eigenlijk "pas op plek 2 en 3 komen"
pps ik schijn tegen nogal wat zere benen aan te schoppen maar ik heb dit voornamelijk geschreven omdat het echt niet leuk is om altijd maar te horen dat mijn kinderen "ongelukjes zij" en dat terwijl ze het belangrijkste deel van mijn leven vormen.
27 Jun, 00:01
Ik wil haar bellen maar ik durf het niet. Ondanks mijn belofte haar te bellen doe ik het niet. Niets is erger dan elkaar niets te zeggen te hebben. Ze spookt door mijn gedachten.De dagen zijn eindeloos zonder haar.
"Bel haar"klinkt het als een mantra in mijn hoofd. En na 2 spa heb ik net genoeg moed verzameld om haar weer te bellen.
"neem niet op, neem niet op"smeekt het stemmetje in mijn hart.
"Hoi "en ik hoor haar heldere stem door de lijn. Mijn hart maakt een sprongetje.
"Hoi met Chantal, sorry dat ik je niet gebeld hebt maar zullen we uiteten gaan?"ik gooi het er in een lange zin uit.
De stilte in haar stem is dodelijk."leuk, wanneer?"en ondanks haar best wel enthousiaste stem weet ik niet of ze het wel echt leuk vindt.
En zo zitten we op een donderdag avond ergens in Groningen te eten. "Ben je heet vraagt ze?"lichtelijk verward kijk ik haar aan.
"nee ik heb het altijd koud"zeg ik.
Ze kijkt me vreemdig aan. "ik vroeg ben je hees?"en we lachen om deze niet zo grappige verspreking.
Terwijl we eten droom ik weg bij haar liefde. Ik kijk hoe ze chocolade van haar lepel likt en werp haar een sensuele blik toe.
"wat ben je aan het doen?"vraagt ze. Gauw kijk ik weg. "Niets"ze lacht.
Na het eten wandelen we door de stad. Telkens loop ik tegen haar aan.
"Je mag mijn hand wel vasthouden hoor"biedt ze aan. Gewillig pak ik haar hand. Niet wetend of ik een grens overschrijdt.
We lachen, maken grapjes en ik geniet van alle momenten met haar.
vermoeid en laat stappen we in de bus. Een grote glimlach overvalt me.
"wat is der?"de buschauffeur kijkt me onderzoekend aan.
"Niets"en ik leg mijn kaartje voor hem neer.
"waarom lach je dan zo?"en ik voel hoe de glimlach op mijn mond zit gebeiteld.
Ik haal mijn schouders op. "ik geniet gewoon van het leven"zeg ik, en ik pak haar hand.
"Mooi"en hij zet een stempel op mijn kaartje.
"en het wordt nog mooier als je bij me blijft vannacht"met een ruk draai ik me om.
Zei ze dat nou echt?ik kijk haar aan. Stralend lacht ze naar me, de buschauffeur kijkt ons aan, en ik weet dat dit een dag is om niet te vergeten
"Bel haar"klinkt het als een mantra in mijn hoofd. En na 2 spa heb ik net genoeg moed verzameld om haar weer te bellen.
"neem niet op, neem niet op"smeekt het stemmetje in mijn hart.
"Hoi "en ik hoor haar heldere stem door de lijn. Mijn hart maakt een sprongetje.
"Hoi met Chantal, sorry dat ik je niet gebeld hebt maar zullen we uiteten gaan?"ik gooi het er in een lange zin uit.
De stilte in haar stem is dodelijk."leuk, wanneer?"en ondanks haar best wel enthousiaste stem weet ik niet of ze het wel echt leuk vindt.
En zo zitten we op een donderdag avond ergens in Groningen te eten. "Ben je heet vraagt ze?"lichtelijk verward kijk ik haar aan.
"nee ik heb het altijd koud"zeg ik.
Ze kijkt me vreemdig aan. "ik vroeg ben je hees?"en we lachen om deze niet zo grappige verspreking.
Terwijl we eten droom ik weg bij haar liefde. Ik kijk hoe ze chocolade van haar lepel likt en werp haar een sensuele blik toe.
"wat ben je aan het doen?"vraagt ze. Gauw kijk ik weg. "Niets"ze lacht.
Na het eten wandelen we door de stad. Telkens loop ik tegen haar aan.
"Je mag mijn hand wel vasthouden hoor"biedt ze aan. Gewillig pak ik haar hand. Niet wetend of ik een grens overschrijdt.
We lachen, maken grapjes en ik geniet van alle momenten met haar.
vermoeid en laat stappen we in de bus. Een grote glimlach overvalt me.
"wat is der?"de buschauffeur kijkt me onderzoekend aan.
"Niets"en ik leg mijn kaartje voor hem neer.
"waarom lach je dan zo?"en ik voel hoe de glimlach op mijn mond zit gebeiteld.
Ik haal mijn schouders op. "ik geniet gewoon van het leven"zeg ik, en ik pak haar hand.
"Mooi"en hij zet een stempel op mijn kaartje.
"en het wordt nog mooier als je bij me blijft vannacht"met een ruk draai ik me om.
Zei ze dat nou echt?ik kijk haar aan. Stralend lacht ze naar me, de buschauffeur kijkt ons aan, en ik weet dat dit een dag is om niet te vergeten
4 Jun, 20:31
"leuk om je eens echt te zien"tegenover me zit mijn eerste reallife hyvesdate.Misschien ben ik onderwets maar daten via internet vind ik drie keer niets. Het is als zo'n vage contactadvertentie in mijn huis aan huis blaadje.
"ja vind ik ook" en ik meen het, ookal klopt mijn hart zo snel dat ik bang ben voor een hartinfarct.Hypochonder die ik ben!De man tegenover ken ik zo goed en eigenlijk niet. We hebben elkaar om precies te zijn 343 keer gemaild in minder dan twee weken tijd dus op de een of andere manier voel ik me met hem verbonden.
"Ik wil vragen wat je hobby's zijn, maar ik ken ze allemaal al"zwijgzaam drinken we onze wijn. Hij heeft gelijk.Het spannende spel van elkaar leren kennen en ontdekken. Het is allemaal geen onbekend terrein meer.
Zelf de kleine moedervlek onder zijn 2 dagen baardje( heel sexy) heb ik al bijna te vaak gezien.
Zuchtend kijk ik om me heen. Een avond duurt heel lang als je elkaar niets te vertellen hebt. Overal zie ik leukere meer bezettere mannen die mijn aandacht eigenlijk zouden moeten krijgen.
Ik prik met mijn vork in de geitenkaas die er even troosteloos eruitziet als ik me voel.
"excuseer ik moet even" de man staat op en loopt weg. Ik vraag me af wat hij gaat doen. Gaat hij telefoneren voor zaken, zijn vrouw bellen of toch plassen?
Ik heb zin om weg te gaan, maar ik ben bang dat ik hem tegen het lijf loop als ik stiekem wegglip.
En dus kijk ik om me heen en tel in hoeveel slokken ik mijn wijnglas leeg kan drinken.
De man komt terug. Onhoorbaar zucht ik uit. "drie"zeg ik en ik ga met mijn vinger over de rand van het glas.
"drie wat?"zijn wenbrauw trek charmant omhoog.
"in 3 slokken krijg ik mijn wijnglas leeg.Hij lacht. Het ijs is gebroken.
"Het is een gave"hij schenkt een nieuw glas in.
"ach ik weet niet of het iets is waar je trots op moet zijn"zeg ik.
"wil je het zien?"ik pak mijn glas op.
"Hier??"en hij lijkt geschokt.
Ik knik mijn hoofd.
"oke"en hij reikt me zijn volle glas aan.
Met 3 slokken drink het glas leeg. wijn stroomt over mijn kin op mijn nieuwe broek.
"knap hoor"en hij geeft me een servetje.
De rest van de avond doen we het spelletje: "wie kent de meest onnozele feitjes van een ander( denk aan: lievelingskleur,eerste kus, enz..)en het wordt nog heel laat en heel gezellig.
En de winnaar van het spel kreeg eindelijk de langverwachte kus.
"ja vind ik ook" en ik meen het, ookal klopt mijn hart zo snel dat ik bang ben voor een hartinfarct.Hypochonder die ik ben!De man tegenover ken ik zo goed en eigenlijk niet. We hebben elkaar om precies te zijn 343 keer gemaild in minder dan twee weken tijd dus op de een of andere manier voel ik me met hem verbonden.
"Ik wil vragen wat je hobby's zijn, maar ik ken ze allemaal al"zwijgzaam drinken we onze wijn. Hij heeft gelijk.Het spannende spel van elkaar leren kennen en ontdekken. Het is allemaal geen onbekend terrein meer.
Zelf de kleine moedervlek onder zijn 2 dagen baardje( heel sexy) heb ik al bijna te vaak gezien.
Zuchtend kijk ik om me heen. Een avond duurt heel lang als je elkaar niets te vertellen hebt. Overal zie ik leukere meer bezettere mannen die mijn aandacht eigenlijk zouden moeten krijgen.
Ik prik met mijn vork in de geitenkaas die er even troosteloos eruitziet als ik me voel.
"excuseer ik moet even" de man staat op en loopt weg. Ik vraag me af wat hij gaat doen. Gaat hij telefoneren voor zaken, zijn vrouw bellen of toch plassen?
Ik heb zin om weg te gaan, maar ik ben bang dat ik hem tegen het lijf loop als ik stiekem wegglip.
En dus kijk ik om me heen en tel in hoeveel slokken ik mijn wijnglas leeg kan drinken.
De man komt terug. Onhoorbaar zucht ik uit. "drie"zeg ik en ik ga met mijn vinger over de rand van het glas.
"drie wat?"zijn wenbrauw trek charmant omhoog.
"in 3 slokken krijg ik mijn wijnglas leeg.Hij lacht. Het ijs is gebroken.
"Het is een gave"hij schenkt een nieuw glas in.
"ach ik weet niet of het iets is waar je trots op moet zijn"zeg ik.
"wil je het zien?"ik pak mijn glas op.
"Hier??"en hij lijkt geschokt.
Ik knik mijn hoofd.
"oke"en hij reikt me zijn volle glas aan.
Met 3 slokken drink het glas leeg. wijn stroomt over mijn kin op mijn nieuwe broek.
"knap hoor"en hij geeft me een servetje.
De rest van de avond doen we het spelletje: "wie kent de meest onnozele feitjes van een ander( denk aan: lievelingskleur,eerste kus, enz..)en het wordt nog heel laat en heel gezellig.
En de winnaar van het spel kreeg eindelijk de langverwachte kus.
25 May, 18:08
Ondanks dat het weer zwaar K..t is, ging ik vanochtend vol moed op weg naar de mooiste dierentuin in Nederland. Nu durf k dit vol overtuiging te beweren aangezien dit ook de enige dierentuin is waar ik regelmatig kom.
Ik slenter over de brede paden terwijl ik ondertussen educatieve dingen aan mijn kinderen vertel, die hier totaal niet van onder de indruk zijn.
Tegen half 2 worden de kinderen hongerig en moe, en heb ik spijt dat ik ben gegaan. Liever had ik languit op de bank gelegen met warme thee maar "you cant always get what u want"ookal leef ik in de volle overtuiging dat deze zin niet voor mij geldt.
En terwijl ik me erger aan de veel te lange rij bij de kassa stoot zoontje-lief een volle beker cola(light dat dan weer wel) om. De beker spat op de grond uiteen, en d e vrouw voor me zit onder de cola.
"sorry"piep ik, en ik schaam me dood.
"geeft niet, en terwijl ik met een servetje haar witte broek droog probeer te deppen kijkt ze me aan.
"ik ken je"zegt ze. met een ruk ga ik omhoog om haar aan te kijken. Ik schat haar een jaar of 32, lang haar en een leuk koppie.
Ik haal mijn schouders op.
"School?"suggereer ik, maar ik weet dat het haast niet kan kloppen.
"Nee, jij bent..."maar ze maakt haar zin niet af.
"Chantal"en ik reik haar een plakkerige hand aan.
"Ik wist het wel"en ze lacht breeduit.
Ik staar haar wezenloos aan( althans dat vermoed ik). De kinderen hangen jankerig aan mijn been.
"Ik lees altijd jouw blogs"en ze begint een lang verhaal over een klasgenootje van de zus van haar vriendin( ofzo)en dat ze via hun bij mij terecht kwam.
"we zijn zelfs hyvesvrienden"en ik vraag me af waarom ze zo trots klinkt.
Vlug scan ik mijn rijtje hyvertjes af, maar er gaat helaas geen belletje rinkelen.
"Hoe gaat het met je liefdesleven?Heb je eindelijk al eens leuke man?"
Ik voel hoe warm en ongemakkelij ik me voel.Nooit had ik er bij stil gestaan dat mensen mij ook echt werkelijk volgen en dingen van mij willen vinden en weten.En dat sommige dingen te prive zijn om nu te willen delen.
"eh, nee nog niet"en ik schenk een nieuwe beker cola in.
"Geef me je hand eens!!"onwillig steek ik mijn hand uit. Ze grabbelt in haar tas.Met
de snelheid van het licht krabbelt ze haar telefoonnummer op mijn hand.
"Misschien kunnen we een keer samen pizza gaan eten"ze kijkt me aan.
En terwijl ik eindelijk aan de beurt ben bij de kassa vraag ik me maar 1 ding af.Is ze gewoon aardig of is dit een date?
Thuis schrijf ik het nummer over op een blaadje, niet wetend of ik haar moet bellen of niet!!
Ik slenter over de brede paden terwijl ik ondertussen educatieve dingen aan mijn kinderen vertel, die hier totaal niet van onder de indruk zijn.
Tegen half 2 worden de kinderen hongerig en moe, en heb ik spijt dat ik ben gegaan. Liever had ik languit op de bank gelegen met warme thee maar "you cant always get what u want"ookal leef ik in de volle overtuiging dat deze zin niet voor mij geldt.
En terwijl ik me erger aan de veel te lange rij bij de kassa stoot zoontje-lief een volle beker cola(light dat dan weer wel) om. De beker spat op de grond uiteen, en d e vrouw voor me zit onder de cola.
"sorry"piep ik, en ik schaam me dood.
"geeft niet, en terwijl ik met een servetje haar witte broek droog probeer te deppen kijkt ze me aan.
"ik ken je"zegt ze. met een ruk ga ik omhoog om haar aan te kijken. Ik schat haar een jaar of 32, lang haar en een leuk koppie.
Ik haal mijn schouders op.
"School?"suggereer ik, maar ik weet dat het haast niet kan kloppen.
"Nee, jij bent..."maar ze maakt haar zin niet af.
"Chantal"en ik reik haar een plakkerige hand aan.
"Ik wist het wel"en ze lacht breeduit.
Ik staar haar wezenloos aan( althans dat vermoed ik). De kinderen hangen jankerig aan mijn been.
"Ik lees altijd jouw blogs"en ze begint een lang verhaal over een klasgenootje van de zus van haar vriendin( ofzo)en dat ze via hun bij mij terecht kwam.
"we zijn zelfs hyvesvrienden"en ik vraag me af waarom ze zo trots klinkt.
Vlug scan ik mijn rijtje hyvertjes af, maar er gaat helaas geen belletje rinkelen.
"Hoe gaat het met je liefdesleven?Heb je eindelijk al eens leuke man?"
Ik voel hoe warm en ongemakkelij ik me voel.Nooit had ik er bij stil gestaan dat mensen mij ook echt werkelijk volgen en dingen van mij willen vinden en weten.En dat sommige dingen te prive zijn om nu te willen delen.
"eh, nee nog niet"en ik schenk een nieuwe beker cola in.
"Geef me je hand eens!!"onwillig steek ik mijn hand uit. Ze grabbelt in haar tas.Met
de snelheid van het licht krabbelt ze haar telefoonnummer op mijn hand.
"Misschien kunnen we een keer samen pizza gaan eten"ze kijkt me aan.
En terwijl ik eindelijk aan de beurt ben bij de kassa vraag ik me maar 1 ding af.Is ze gewoon aardig of is dit een date?
Thuis schrijf ik het nummer over op een blaadje, niet wetend of ik haar moet bellen of niet!!
17 May, 22:45
Mijn schoenen en ik hebben een hartstochtelijke haat-liefde verhouding. Nu hebben we de onafgesproken deal gemaakt dat ik ze voorzichtig behandel en dat zij mij niet laten struikelen over een losse steen als er mannelijk schoon in de buurt is.
En dus ga vol goede moed op weg naar een afspraak, mijn stiletto hakken schitteren aan mijn voeten. Nu kan ik alleen niet rijden met deze schoenen aan en dus trap ik ze uit onder het rijden.Gehavend liggen ze ergens tussen mijn blote voeten en het gaspedaal.
Aangkomen op de plaats van bestemming parkeer ik mijn auto netjes in het vak ( nou goed ik overdrijf, iedereen die mij kent, weet dat ik helemaal voldoe aan het stereotype vrouw die echtechtecht niet kan inparkeren)en stap met uit de auto. Met een voet sta ik buiten de auto, terwijl ik mijn andere voet in mijn schoen probeer te wurmen. Ondertussen kijk ik op mijn horloge. Ik schrik, het is twaalf uur. Met een ruk gooi ik mijn autodeur dicht...alleen had ik er aan moeten denken dat mijn andere voet nog "binnenboord was". Het gevolg?mijn voet zit tussen de autodeur.
Gevolg: tranen in mijn ogen en een gekneusde paars/groene enkel! AU AU dubbel Au,
Maar moraal van het verhaal: "Het kan altijd nog erger in het leven( zie foto, ik heb er nog nooit zo lelijk uitgezien
)
En dus ga vol goede moed op weg naar een afspraak, mijn stiletto hakken schitteren aan mijn voeten. Nu kan ik alleen niet rijden met deze schoenen aan en dus trap ik ze uit onder het rijden.Gehavend liggen ze ergens tussen mijn blote voeten en het gaspedaal.
Aangkomen op de plaats van bestemming parkeer ik mijn auto netjes in het vak ( nou goed ik overdrijf, iedereen die mij kent, weet dat ik helemaal voldoe aan het stereotype vrouw die echtechtecht niet kan inparkeren)en stap met uit de auto. Met een voet sta ik buiten de auto, terwijl ik mijn andere voet in mijn schoen probeer te wurmen. Ondertussen kijk ik op mijn horloge. Ik schrik, het is twaalf uur. Met een ruk gooi ik mijn autodeur dicht...alleen had ik er aan moeten denken dat mijn andere voet nog "binnenboord was". Het gevolg?mijn voet zit tussen de autodeur.
Gevolg: tranen in mijn ogen en een gekneusde paars/groene enkel! AU AU dubbel Au,
Maar moraal van het verhaal: "Het kan altijd nog erger in het leven( zie foto, ik heb er nog nooit zo lelijk uitgezien
)
9 May, 21:20
Lui strek ik me uit op het warme zand. Het is 10 uur 's ochtends en behalve ik, bomen en een natuurplas is er niemand aanwezig. Ongestoord geniet ik van de warme zon op mijn blote buik.
"Mag ik naast je komen liggen?"geschrokken ga ik zitten. Naast me staat een man van rond de veertig in zijn kleine zwembroek. Vluchtig kijk ik om me heen. De hele omgeving is leeg en die man wil uitgerekend hier naast mij liggen?
"ga je gang het bos is tenslotte niet alleen van mij"geirriteerd haal ik een tijdschrift uit mijn tas.
De man merkt mijn sarcasme niet op en wappert zijn handdoek heen en weer. ik voel het zand stuiven op mjn gezicht. En ondanks dat ik toch echt zelf op het strand ben gaan liggen heb ik een hekel aan zand op mijn huid.
"mooi is het hier he?"hij zucht tevreden.
Ik sla een bladzijde om, alles om maar de suggestie te wekken dat ik lees.
"ik zei mooi is het hier he?"hij duwt mijn cosmo naar beneden.
"ik dacht dat je in zelf praatte"en ik trek mijn boekje weer naar me toe.
"mooi is het he?"de man is een aanhouder.
"prachtig"en ik heb al meer gezegd dan ik van plan was.
"ja de rust, ruimte en natuur alles is even mooi"
"mmm"murmel ik hopelijk instemmend
"zelfs de vrouwen zijn hier mooi"en ik voel dat hij naar me kijkt. K durf niet terug te kijken.
"ik maakte je een compliment hoor"schjnbaar denkt de man dat ik een totale idioot ben die zelf niets kan bedenken.
"hoef je niet te doen"en ik draai me op mijn zij.
"mooie tattoo heb je, wat betekent het?"
Ik sla mijn tijdschrift dicht.
"jij hield toch zo van de rust?"en ik draai me om, zodat ik hem aan kan kijken.
Hij knikt
"Zou je dan asjeblieft je mond dicht kunnen houden, zodat ik er ook kan van genieten?"ik doe mijn zonnebril op.
"ochtendhumeur?"deze man is onovertrefbaar.Op zich een eigenschap die ik goed kan waarderen in een man
"Nu wel"en ik trek mijn jurkje in een ruk over mijn hoofd aan.
Heb ik eens een dag vrij, kan ik er nog net van genieten.
"Mag ik naast je komen liggen?"geschrokken ga ik zitten. Naast me staat een man van rond de veertig in zijn kleine zwembroek. Vluchtig kijk ik om me heen. De hele omgeving is leeg en die man wil uitgerekend hier naast mij liggen?
"ga je gang het bos is tenslotte niet alleen van mij"geirriteerd haal ik een tijdschrift uit mijn tas.
De man merkt mijn sarcasme niet op en wappert zijn handdoek heen en weer. ik voel het zand stuiven op mjn gezicht. En ondanks dat ik toch echt zelf op het strand ben gaan liggen heb ik een hekel aan zand op mijn huid.
"mooi is het hier he?"hij zucht tevreden.
Ik sla een bladzijde om, alles om maar de suggestie te wekken dat ik lees.
"ik zei mooi is het hier he?"hij duwt mijn cosmo naar beneden.
"ik dacht dat je in zelf praatte"en ik trek mijn boekje weer naar me toe.
"mooi is het he?"de man is een aanhouder.
"prachtig"en ik heb al meer gezegd dan ik van plan was.
"ja de rust, ruimte en natuur alles is even mooi"
"mmm"murmel ik hopelijk instemmend
"zelfs de vrouwen zijn hier mooi"en ik voel dat hij naar me kijkt. K durf niet terug te kijken.
"ik maakte je een compliment hoor"schjnbaar denkt de man dat ik een totale idioot ben die zelf niets kan bedenken.
"hoef je niet te doen"en ik draai me op mijn zij.
"mooie tattoo heb je, wat betekent het?"
Ik sla mijn tijdschrift dicht.
"jij hield toch zo van de rust?"en ik draai me om, zodat ik hem aan kan kijken.
Hij knikt
"Zou je dan asjeblieft je mond dicht kunnen houden, zodat ik er ook kan van genieten?"ik doe mijn zonnebril op.
"ochtendhumeur?"deze man is onovertrefbaar.Op zich een eigenschap die ik goed kan waarderen in een man
"Nu wel"en ik trek mijn jurkje in een ruk over mijn hoofd aan.
Heb ik eens een dag vrij, kan ik er nog net van genieten.
26 Apr, 16:30
"Leuk, kom binnen" het vriendje van M. opent vol enthousiasme de deur.
"is M.er ook?"en ik leg een bosje semi-verlepte tulpen op het aanrecht.
"ze moet overwerken.Ze komt er zo aan denk ik.Ga gerust zitten, wijn staat in de koelkast, en ik kom er zo aan. Even wat anders aantrekken"en met deze magische woorden sta ik doelloos in de keuken.
Uit het gootsteenkastje haal ik een vaas.Zonder een stuk van de stelen af te snijden gooi ik ze erin. Ze zien er troosteloos uit.
Misschien was het toch niet zo'n goed idee om hier heen te komen. Ik voel me schuldig terwijl ik niet eens wat gedaan heb.
In de koelkast vind ik een aangebroken fles wijn. Bij gebrek aan wijnglazen ( waar staan die stomme glazen) schenk ik wat in een ikeaglas.
"zo ik ben der weer".Het vriendje ziet er omgekleed best goed uit. Gek eigenlijk dat me dat nooit eerder is opgevallen. Maar met schone kleren aan is hij best leuk om te zien.
"wil je buiten zitten?"en hij schenkt zichzelf ook een glas in.
"is goed"en we lopen naar buiten.
"Ga zitten"en hij houdt de stoel naar achteren.
"bedankt"en mijn volledige gespreksstof is op. Met grote slokken drink ik mijn glas leeg.
"je bent mooi, weet je dat?"en hij kijkt me indringend aan.
"bedankt"en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Hij ziet er goed uit, en nadat M. mij zo heeft gekwetst zou dit de ultieme wraak voor me kunnen zijn.
"jij ziet er ook goed uit"en ik bijt een stukje van mijn nagel af.
"we zouden het voor een keer best heel leuk kunnen hebben hoor" geintresseerd kijk ik naar mijn afgekloven nagel. niet wetende wat ik moet zeggen.
"als jij dat ook wil tenminste"en ik voel dat hij naar me kijkt.
"ach kom op, mooie mensen die samen lol hebben, wat is daar op tegen?"en zijn hand wrijft zacht over mijn onderarm.Ik zie kippevel op mijn armen.
"weet je, doe wat je wilt. Maar ik garandeer dat als ik er ooit achter kom dat jij iets doet waar M. niets vanaf weet ik je leven tot een hel maak"met een ruk trek ik mijn arm terug.
"OH,wat zijn we opeens heilig"en hij drinkt in een slok zijn glas leeg.
"ik ben niet heilig en heb ook bijna geen principes maar dit is er een"en met een te harde klap zet ik het glas op de tafel.
"zeg je M. dat ik ben geweest?"en zonder om te kijken loop ik weg.Hopend dat de dag nooit aanbreekt dat ik M.'s hart moet breken voor zo'n klootzak
"is M.er ook?"en ik leg een bosje semi-verlepte tulpen op het aanrecht.
"ze moet overwerken.Ze komt er zo aan denk ik.Ga gerust zitten, wijn staat in de koelkast, en ik kom er zo aan. Even wat anders aantrekken"en met deze magische woorden sta ik doelloos in de keuken.
Uit het gootsteenkastje haal ik een vaas.Zonder een stuk van de stelen af te snijden gooi ik ze erin. Ze zien er troosteloos uit.
Misschien was het toch niet zo'n goed idee om hier heen te komen. Ik voel me schuldig terwijl ik niet eens wat gedaan heb.
In de koelkast vind ik een aangebroken fles wijn. Bij gebrek aan wijnglazen ( waar staan die stomme glazen) schenk ik wat in een ikeaglas.
"zo ik ben der weer".Het vriendje ziet er omgekleed best goed uit. Gek eigenlijk dat me dat nooit eerder is opgevallen. Maar met schone kleren aan is hij best leuk om te zien.
"wil je buiten zitten?"en hij schenkt zichzelf ook een glas in.
"is goed"en we lopen naar buiten.
"Ga zitten"en hij houdt de stoel naar achteren.
"bedankt"en mijn volledige gespreksstof is op. Met grote slokken drink ik mijn glas leeg.
"je bent mooi, weet je dat?"en hij kijkt me indringend aan.
"bedankt"en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Hij ziet er goed uit, en nadat M. mij zo heeft gekwetst zou dit de ultieme wraak voor me kunnen zijn.
"jij ziet er ook goed uit"en ik bijt een stukje van mijn nagel af.
"we zouden het voor een keer best heel leuk kunnen hebben hoor" geintresseerd kijk ik naar mijn afgekloven nagel. niet wetende wat ik moet zeggen.
"als jij dat ook wil tenminste"en ik voel dat hij naar me kijkt.
"ach kom op, mooie mensen die samen lol hebben, wat is daar op tegen?"en zijn hand wrijft zacht over mijn onderarm.Ik zie kippevel op mijn armen.
"weet je, doe wat je wilt. Maar ik garandeer dat als ik er ooit achter kom dat jij iets doet waar M. niets vanaf weet ik je leven tot een hel maak"met een ruk trek ik mijn arm terug.
"OH,wat zijn we opeens heilig"en hij drinkt in een slok zijn glas leeg.
"ik ben niet heilig en heb ook bijna geen principes maar dit is er een"en met een te harde klap zet ik het glas op de tafel.
"zeg je M. dat ik ben geweest?"en zonder om te kijken loop ik weg.Hopend dat de dag nooit aanbreekt dat ik M.'s hart moet breken voor zo'n klootzak
15 Apr, 19:31
"mag ik binnenkomen?" voor de deur staat mijn verwaaide vriendinnetje M. met betraande ogen.
"ja kom binnen"en ik laat haar voorgaan. Haar lange haren zwiepen mee op de maat van haar billen.
"koffie, thee?"en ik doe water in de ketel.
"doe maar wijn"
"weet je wel hoe laat het is?"en ik werp een blik op de klok.
"kan me niet schelen"en ik hoor hoe ze diep zucht.
"wat jij wil"en ik ontkurk een fles wijn op het mooie tijd stip van elf uur in de ochtend.
"is er wat?"en ze kijkt me boos aan
"eh..nee is er wat met jou?" en ik zet het glas voor haar neer.
"ja, er is wat ja"en ik voel een huivering door mijn lichaam gaan bij de gedachte aan wijn.
"wil je het ook met me delen?" en ik ga voorzichtig bij haar zitten, bang dat ze opeens gaat uithalen.
"jij deelt toch ook niks met mij?"woedend draait ze haar gezicht om.
"eh..."en ik wilde dat wist waar ze het over had.
"ja, jij ja..Jij met je 2 leuke kindjes, met je mooie espritkleertjes voor je dochter en je o zo leuke baan. Jij die hoge cijfers haalt en naar wie alle leuke mannen knipogen. Weet je, waarom heb jij alles?"en ze slaat de wijn achterover."
"ik heb heus niet alles"en ik weet dat het niet het juiste antwoord is.
"ach kom nou, jou komt alles aanwaaien. je knippert met je ogen en krijgt je zin.Wat je geeft krijg je toch?Dat beweer jij toch altijd?ik geef zoveel maar wat krijg ik ..geen fuck"het glas komt met een klap op de tafel terecht.
"misschien kun je beter gaan"en ik bijt op mijn wang om niet te gaan gillen.
"Nu je de waarheid opeens moet horen, moet ik gaan?"als blikken konden doden, was ik nu begraven geweest.
"wat je nu zegt, zegt meer over jou dan over mij.Vriendinnen gunnen elkaar geluk. en daar komt bij dat ik heus niet alles heb. dat jij nou denkt dat mijn gras groener is is jouw probleem"en ik gooi haar jas naar haar toe.
"dan ga ik maar, ik bel je nog wel"en ze loopt in grote passen voor mij uit.
"doe maar niet, als jij mij niets gunt, dan gun ik jou mij niet"en ik gooi de deur net iets te hard dicht.
verloren loop ik weer naar binnen. tranen hopen zich op in mijn ooghoeken en ik kan alleen maar denken:
"wat als ze wel stiekem gelijk heeft"??
"ja kom binnen"en ik laat haar voorgaan. Haar lange haren zwiepen mee op de maat van haar billen.
"koffie, thee?"en ik doe water in de ketel.
"doe maar wijn"
"weet je wel hoe laat het is?"en ik werp een blik op de klok.
"kan me niet schelen"en ik hoor hoe ze diep zucht.
"wat jij wil"en ik ontkurk een fles wijn op het mooie tijd stip van elf uur in de ochtend.
"is er wat?"en ze kijkt me boos aan
"eh..nee is er wat met jou?" en ik zet het glas voor haar neer.
"ja, er is wat ja"en ik voel een huivering door mijn lichaam gaan bij de gedachte aan wijn.
"wil je het ook met me delen?" en ik ga voorzichtig bij haar zitten, bang dat ze opeens gaat uithalen.
"jij deelt toch ook niks met mij?"woedend draait ze haar gezicht om.
"eh..."en ik wilde dat wist waar ze het over had.
"ja, jij ja..Jij met je 2 leuke kindjes, met je mooie espritkleertjes voor je dochter en je o zo leuke baan. Jij die hoge cijfers haalt en naar wie alle leuke mannen knipogen. Weet je, waarom heb jij alles?"en ze slaat de wijn achterover."
"ik heb heus niet alles"en ik weet dat het niet het juiste antwoord is.
"ach kom nou, jou komt alles aanwaaien. je knippert met je ogen en krijgt je zin.Wat je geeft krijg je toch?Dat beweer jij toch altijd?ik geef zoveel maar wat krijg ik ..geen fuck"het glas komt met een klap op de tafel terecht.
"misschien kun je beter gaan"en ik bijt op mijn wang om niet te gaan gillen.
"Nu je de waarheid opeens moet horen, moet ik gaan?"als blikken konden doden, was ik nu begraven geweest.
"wat je nu zegt, zegt meer over jou dan over mij.Vriendinnen gunnen elkaar geluk. en daar komt bij dat ik heus niet alles heb. dat jij nou denkt dat mijn gras groener is is jouw probleem"en ik gooi haar jas naar haar toe.
"dan ga ik maar, ik bel je nog wel"en ze loopt in grote passen voor mij uit.
"doe maar niet, als jij mij niets gunt, dan gun ik jou mij niet"en ik gooi de deur net iets te hard dicht.
verloren loop ik weer naar binnen. tranen hopen zich op in mijn ooghoeken en ik kan alleen maar denken:
"wat als ze wel stiekem gelijk heeft"??
9 Apr, 19:25
"wil je nog iets te drinken?"ik zit in de veel te dure auto van een niet onaantrekkelijke man.
"ach eentje kan toch wel?"en hij neemt mijn twijfel weg.
"wil je wijn?"hij houdt het etiket omhoog.
"nee bedankt"en ik twijfel waar ik wil gaan zitten. Aan de keukentafel klinkt zo onromantisch maar om nou samen op zijn minitweepersoons bank te kruipen lijkt me ook nog niets.
"whiskey?"en hij schenkt de glazen vol.
"kom we gaan opde bank zitten"en ikweet niet of ik wel blij met zo'n voortvarende man.
Maar goed het etentje was best leuk. Hij is niet geheel onaantrekkelijk en hij is best aardig en dus besluit ik me niet zo aan te stellen. Ik bedoel, wat is nou het ergste wat me kan overkomen?
Trillerig pak ik mijn glas op. Stiekem wordt ik best wel zenuwachtig bij een nieuwe man.
"mag ik je zoenen?"hij buigt zich naar mij toe. Eigenlijk wil ik nee zeggen. Of je zoent me, of je doet het niet maar vragen vind ik zo raar.
Rustig zet ik mijn glas weg. Kom op chan,"denk na"maar ik heb eendof gevoel in mijn hoofd. Ik draai mijn hoofd naar hem toe, en voordat ik het in de gaten heb,is zijn tong op zoek naar mijn huig.Het voelt een beetje alsof hij iets kwijt is waarvan hij denkt dat het schijnbaar ver achter in mijn keel is.
"ik moet plassen"en ik hoor hoe ik hijg.blij met dat beetje adem dat mij gegund is. En terwijl ik opsta sla ik de whiskey achterover. Wankelend zoek ik de wc, waar van ik "bij god niet weet"waar hij is. Vlug gooi ik wat water in mijn gezicht. Ik zie mijn verhitte angstige hoofd in de spiegel.
Zacht loop ik terug."hey chan waar blijf je?"ik hoor hoe hij me roept en eigenlijk wil ik weg."ik kom"en loop de kamer in. "nu al?"hoor ik hem zeggen. En daarmee is al mijn hoop verloren. ik wil weg en nu. "ik denk dat ik moet......"de woorden blijven steken in mijn keel. Want daar staat mijn voorheen best wel leuke date helemaal naakt. En ondanks dat ik het niet wil,moet ik blijven kijken.
"ik wist wel dat je het leuk zou vinden"en hij grijnst mee tegemoet.
Ik wil mijn zusje bellen. Of beter nog de politie.Maar ja wat moet ik dan zeggen?er loopt een naakte man rond in zijn eigen huis?
"ik moet gaan"ik ik hoor hoe onzeker ik klink.
Hij kijkt me glazig aan.
"ik dacht dat we soulmates waren"en ik zie hoe hij zijn bjornborg omhoog hijst.
ik schud mijn hoofd.
"oh, mag ik je nog eens bellen?of waar je kom eigenlijk vandaan?"en ik hoor hem vragen stellen die ik al beantwoord heb.
"uit de hemel"en ik erger me aan mijn eigen bijdehand zijn.
"oh dat dacht ik al"en zowaar hij lacht.
Uitgeput loop ik zijn huis uit, en ik vraag me echt af, "waarom zoek ik deze mannen uit? "ben ik bang om gekwetst te worden door een echt leuke man?""of gun ik mezelf het geluk niet meer nu ik mijn vorige huwelijk zo heb verpest..wie het weet mag het zeggen
"ach eentje kan toch wel?"en hij neemt mijn twijfel weg.
"wil je wijn?"hij houdt het etiket omhoog.
"nee bedankt"en ik twijfel waar ik wil gaan zitten. Aan de keukentafel klinkt zo onromantisch maar om nou samen op zijn minitweepersoons bank te kruipen lijkt me ook nog niets.
"whiskey?"en hij schenkt de glazen vol.
"kom we gaan opde bank zitten"en ikweet niet of ik wel blij met zo'n voortvarende man.
Maar goed het etentje was best leuk. Hij is niet geheel onaantrekkelijk en hij is best aardig en dus besluit ik me niet zo aan te stellen. Ik bedoel, wat is nou het ergste wat me kan overkomen?
Trillerig pak ik mijn glas op. Stiekem wordt ik best wel zenuwachtig bij een nieuwe man.
"mag ik je zoenen?"hij buigt zich naar mij toe. Eigenlijk wil ik nee zeggen. Of je zoent me, of je doet het niet maar vragen vind ik zo raar.
Rustig zet ik mijn glas weg. Kom op chan,"denk na"maar ik heb eendof gevoel in mijn hoofd. Ik draai mijn hoofd naar hem toe, en voordat ik het in de gaten heb,is zijn tong op zoek naar mijn huig.Het voelt een beetje alsof hij iets kwijt is waarvan hij denkt dat het schijnbaar ver achter in mijn keel is.
"ik moet plassen"en ik hoor hoe ik hijg.blij met dat beetje adem dat mij gegund is. En terwijl ik opsta sla ik de whiskey achterover. Wankelend zoek ik de wc, waar van ik "bij god niet weet"waar hij is. Vlug gooi ik wat water in mijn gezicht. Ik zie mijn verhitte angstige hoofd in de spiegel.
Zacht loop ik terug."hey chan waar blijf je?"ik hoor hoe hij me roept en eigenlijk wil ik weg."ik kom"en loop de kamer in. "nu al?"hoor ik hem zeggen. En daarmee is al mijn hoop verloren. ik wil weg en nu. "ik denk dat ik moet......"de woorden blijven steken in mijn keel. Want daar staat mijn voorheen best wel leuke date helemaal naakt. En ondanks dat ik het niet wil,moet ik blijven kijken.
"ik wist wel dat je het leuk zou vinden"en hij grijnst mee tegemoet.
Ik wil mijn zusje bellen. Of beter nog de politie.Maar ja wat moet ik dan zeggen?er loopt een naakte man rond in zijn eigen huis?
"ik moet gaan"ik ik hoor hoe onzeker ik klink.
Hij kijkt me glazig aan.
"ik dacht dat we soulmates waren"en ik zie hoe hij zijn bjornborg omhoog hijst.
ik schud mijn hoofd.
"oh, mag ik je nog eens bellen?of waar je kom eigenlijk vandaan?"en ik hoor hem vragen stellen die ik al beantwoord heb.
"uit de hemel"en ik erger me aan mijn eigen bijdehand zijn.
"oh dat dacht ik al"en zowaar hij lacht.
Uitgeput loop ik zijn huis uit, en ik vraag me echt af, "waarom zoek ik deze mannen uit? "ben ik bang om gekwetst te worden door een echt leuke man?""of gun ik mezelf het geluk niet meer nu ik mijn vorige huwelijk zo heb verpest..wie het weet mag het zeggen